Poezja jest chwiląjest głosem Aniołaktóry głośno nie wołaI tchnieniem jest duszygdy coś ją poruszyPłaczem kiedy łzyzapomniały drogiA gdy spokój w sercupanuje błogijest piórkiemktóre złapaćtrzeba umiećżeby poezjęzrozumieć
Gabrysiu Kochana, Twoja poezja pousza bardzo głęboko. Aż zazdroszczę Ci tej wrażliwości i umiejętności ubierania emocji w takie słowa..
Wszystkiego miłego!
Gabriela Kotas
24 marca, 2026 at 12:55 pm
Dziękuję Jadziu, to dla mnie ważne słowa. A tak w ogóle, to każdy z nas ma jakąś wrażliwość i umiejętność przekazywania piękna.Może czasem tego nie doceniamy. Ja na przykład zawsze marzyłam o tym, żeby coś namalować albo zagrać, ale nie wyszło :) Zostają mi pejzaże słowami malowane. Buziaki.
Poezja jest chwilą jest głosem Anioła który głośno nie woła I tchnieniem jest duszy gdy coś ją poruszy Płaczem kiedy łzy zapomniały drogi A gdy spokój w sercu panuje błogi jest piórkiem które złapać trzeba umieć żeby poezję zrozumieć
Gabrysiu Kochana, Twoja poezja pousza bardzo głęboko. Aż zazdroszczę Ci tej wrażliwości i umiejętności ubierania emocji w takie słowa..
Wszystkiego miłego!
Dziękuję Jadziu, to dla mnie ważne słowa. A tak w ogóle, to każdy z nas ma jakąś wrażliwość i umiejętność przekazywania piękna.Może czasem tego nie doceniamy. Ja na przykład zawsze marzyłam o tym, żeby coś namalować albo zagrać, ale nie wyszło :) Zostają mi pejzaże słowami malowane. Buziaki.