Płomyki woskowych świec 

migoczą

i pewnie bedą jeszcze świeciły 

ciemną nocą 

tam gdzie dziś mocno się zapełniło

pewnie wszystkich w to miejsce 

przyprowadziła… 

miłość

Miłość tęsknota

i żal 

słów nie wypowiedzianych 

i chwil na tej ziemi

wspólnych a jednak… zmarnowanych 

Promyków świec i mnóstwa kwiatów 

tam w tym lepszym ze światów

już pewnie Mamo Ci nie potrzeba 

ale wiesz 

to dla mnie jest taki

z Tobą dziś wspólny 

kawałek nieba

7 komentarzy

  1. Alina 26 maja, 2026 at 4:12 pm - Reply

    Piękny wiersz ❤️

    • Gabriela Kotas 26 maja, 2026 at 5:35 pm - Reply

      Dziękuję

  2. Jadwiga Stasiak 26 maja, 2026 at 6:33 pm - Reply

    Gabrysiu, Cudowny wiersz 👏❤️ Pozdrawiam serdecznie 😄💐

  3. Bogusława 26 maja, 2026 at 8:44 pm - Reply

    Przelanie uczuć na papier jest czymś wyjątkowo uczuciowym 💝💝💝

    • Gabriela Kotas 27 maja, 2026 at 6:08 am - Reply

      Dziękuję Bogusiu – to racja i Ty to wiesz 😘

  4. Jadwiga Czajkowska 31 maja, 2026 at 9:02 am - Reply

    Gabrysiu Kochana, piękny, wzruszający wiersz. Jest w nim tęsknota, miłość i to wszystko, czego nie da się zamknąć w zwykłych słowach. Szczególnie poruszył mnie ten „wspólny kawałek nieba” ❤️

    • Gabriela Kotas 31 maja, 2026 at 10:00 am - Reply

      Mnie też to wzrusza, bo tak właśnie mi się skojarzyło Igo. Taka wspólna chwila – połączenie dwóch światów. Ściskam i dziękuję ♥️